ervaringverhalen

Op deze pagina's staan de linken naar verhalen van cliënten die bij mij behandelingen hebben ondergaan.

 

RSI-klachten

RSI KLACHTEN (HH)

Door RSI klachten had ik jarenlang bijna altijd pijn (van vingers t/m schouders en nek). De eerste keer dat ik een cranio sacraal behandeling kreeg, wist ik niet wat dat was en liet het over me heen komen. Wat ik merkte was dat de pijn na de behandeling verminderd was.

Nadat ik van werk veranderde, verdwenen na verloop van tijd ook pijn. Alleen wanneer ik iets verkeerds had gedaan, kwam de pijn terug, alsof je het licht aan doet, en uit ervaring weet ik dat het dan zo’n 3 weken duurt voordat de pijn minder wordt en niet meer dag en nacht merkbaar is. Het geweldige van de cranio sacraal behandeling vond ik altijd dat de tijd van 3 weken dan verminderd werd tot 1 week en ook de pijn die ik dan voelde echt minder was!

Ook na het afnemen van de RSI klachten heb ik nog regelmatig cranio sacraal behandelingen gehad. Ik zag het een beetje als een ‘onderhoudsbeurt’, die me bovendien weer extra bewust maakte van mijn (lichamelijk) zwakke plekken.

Soms voelde ik niet zoveel tijdens een behandeling. Regelmatig echter voelde ik pijn op bepaalde plaatsen, of voelde het alsof er een storm door mijn buik, maag of hele lichaam ging, soms voelde ik me alsof ik in een ronddraaiende tol zat, andere keren kreeg ik alleen tintelende en zeer gevoelige voeten en handen. Door uit te spreken wat ik voelde  kon mijn behandelaar extra aandacht aan deze plekken geven of mij laten aarden.

Tijdens de behandeling keer je in jezelf en ik kon dan vaak goed voelen hoe mijn lichaam reageert en terwijl je rustig in jezelf gekeerd bent, kunnen gedachtes boven komen. Ik werd ‘uitgenodigd’ gevoelens en gedachtes te beschrijven en toch bij jezelf te blijven. Ik vind het wel een voorwaarde dat je je op je gemak voelt bij de persoon die je behandelt en die ook volledig vertrouwt omdat er regelmatig gevoelens en gedachtes naar boven komen die je moet kunnen en durven benoemen. Mijn behandelaar reageerde daarop door mij op mijn gemak te stellen over wat er gebeurde en door te vragen. Zo kom je van het één op het ander en vaak bij heel wezenlijke dingen die lichamelijk een uitwerking blijken te hebben.

Ik kwam tijdens behandelingen tot het leggen van allerlei relaties tussen wat er in het verleden was gebeurd en mijn gevoelens daarbij en hoe die doorwerken naar hoe ik nu ben, denk en handel. Dat besef kwam tijdens de behandeling. Begon vaak als een idee of gedachte die mij inviel. Ik bedacht wel “waarom moet ik dit nu denken, het lijkt zo onbelangrijk, maar laat ik het toch benoemen’. Mijn behandelaar reageerde daarop met een vraag en dat leidde tot verder nadenken over wat ik doe en waarom. Vaak kwam ik zo tot verrassende inzichten over waarom ik iets doe. Terwijl dat soms dingen waren waar ik nooit mee had gezeten en die onbewust invloed hadden. Na het uitspreken van ‘de oorzaak’ merkte ik altijd vrij snel dat mijn lichaam daarop reageerde. Het gevoel (pijn of ‘storm’ of tintelingen) die de redenatie had opgewekt zakte dan weg.

Tijdens de behandelingen kwam ik er vaak achter wat de relatie van de zwakke plek is met hoe ik in het leven sta, hoe ik reageer, denk en doe. Hierover te praten luchtte op en altijd ging het pijnlijke of onrustige gevoel dat tijdens de behandeling naar voren kwam weer weg.